یک شنبه 19 آبان 1398
مدل شراکت‌های بین بخشی؛ شراکت برنامه جهانی غذا - تی‌ان‌تی

مدل شراکت‌های بین بخشی؛ شراکت برنامه جهانی غذا - تی‌ان‌تی

در مجموعه مقالات گذشته انواع مدل‌های شراکت راهبردی از قبیل:

مدل شراکت‌های بین‌المللی، شراکت‌های نامتقارن، شراکت‌های چند جانبه، شراکت‌های برندینگ، شراکت‌های زنجیره تامین، شراکت‌های یادگیری به بحث و بررسی گذاشته شد و مطالعه موردی هر مدل را شرح دادیم. حال قصد داریم تا در این مقاله مدل شراکت‌های بین بخشی را به همراه مطالعه موردی شراکت WFP و TNT بررسی نمائیم.

شرکت مرسولات پستی تی‌ان‌تی (TNT) از سال ۲۰۰۲، با برنامه جهانی غذای سازمان ملل متحد (WFP: World Food Program)، بزرگ‌ترین آژانس کمک‌های بشر دوستانه جهان، همکاری فعالی دارد.

WFP هر ساله به طور میانگین برای ۹۰ میلیون نفر از جمله ۵۶ میلیون کودک در بیش از ۸۰ کشور جهان کمک‌های غذایی فراهم می‌کند. با توجه به وجود یک میلیارد نفر مبتلا به سوء تغذیه، تلاش برای تأمین غذای گرسنگان کار بزرگی است.

تی‌ان‌تی اکسپرس، یک شرکت حمل‌ونقل جهانی است و در ارائه راهکارهای تحویل مرسولات تخصص دارد. تی‌ان‌تی و WFP شراکتی را به نام "حرکت جهانی (Moving the World)" ایجاد کردند و متعهد به تحقق بخشیدن به بلند پروازی خود برای حرکت به سوی جهان بدون سوء تغذیه شدند.

شراکت بین تی‌ان‌تی و WFP را پیتر باکر (Peter Bakker) مدیر عامل سابق تی‌ان‌تی آغاز کرد. باكر هنگام سفر مقاله‌ای را درباره سوء تغذیه و تأثیر منفی شدید آن بر توسعه اقتصادی و اجتماعی آفریقا مطالعه کرد. باکر متوجه شد که مشکل لزوما کمبود تولید مواد غذایی نیست، بلکه مشکل در ناتوانی در توزیع مناسب مواد غذایی در سراسر جهان است.

همچنین باکر متوجه شد که توانایی‌ها و ظرفیت تی‌ان‌تی، می‌تواند کمک ارزشمندی در جهت کاهش گرسنگی باشد.

نقطه شروع مدل شراکت بین بخشی

تی‌ان‌تی متوجه شد که مدل شراکت بین بخشی بازتاب مثبتی بر شهرت این شرکت خواهد داشت و WFP معیار اولیه شراکت (ثبات سازمانی و رفتار خوب) را داراست. رساندن کمک‌های غذایی به مکان‌هایی که بیشترین نیاز را دارند، نیازمند شبکه‌های گسترده محلی، سیاسی و توانمندی‌ها و منابع خاص است که WFP این امکانات و دانش متناسب با آن را داشت.

مزایای این اقدام مشترک برای هر دو سازمان بلافاصله آشکار شد. پشتیبانی تی‌ان‌تی، توانست توانایی WFP را برای انتقال و توزیع مواد غذایی در سراسر مناطق مورد نظر (اغلب کشورهای توسعه نیافته) بهبود دهد. دانش و تخصص تدارکات تی‌ان‌تی، WFP را قادر به اقدام مؤثرتر و در نتیجه صرفه‌جویی در هزینه‌ها و آزادتر شدن منابع مالی کرد که از این مسئله می‌شد برای افزایش ظرفیت کمک‌های غذایی استفاده کرد.

انگیزه ایجاد شراکت

مهم‌ترین انگیزه‌های تی‌ان‌تی برای ایجاد شراکت، افزایش حسن نیت و تقویت اعتبار اجتماعی خود در میان عموم مردم بود. مزیت مهم دیگر این بود که این شراکت، روحیه و ارزش‌های اخلاقی کارکنان را تقویت می‌کرد. کارکنان شرکت انگیزه زیادی را برای خلق ابتکار به منظور حمایت از حرکت جهانی داشتند که به ارتباطات بین بخشی غیر رسمی، بهبود روحیه تیمی و احساس «عمل نیک» منجر شد.

علاوه بر این، تی‌ان‌تی با ایجاد پروژه‌های زایشی(Spin-off) متعدد برای کاهش تأثیرات کربن، از این برنامه برای تقویت بیشتر مسئولیت اجتماعی خود استفاده کرد. تی‌ان‌تی این موضوع را از طریق روش‌هایی مانند به چالش کشیدن رانندگان برای رانندگی با کنترل بیشتر (چالش رانندگی) انجام داد. همچنین تی‌ان‌تی از طریق اقدامات خاص، مهارت‌های مدیریتی خود را تقویت کرد. این موارد از توسعه مفاهيم لجستیک تا ساخت مدرسه در آفریقا متنوع بودند.

ارکان قرارداد شراکت

اساس قرارداد شراکت، ساده نگه داشته شد. در سال ۲۰۰۲ تفاهم‌نامه‌ای امضا شد که تعهدات و مشارکت‌ها را برای یک دوره پنج ساله شرح می‌داد. مشارکت‌های تی‌ان‌تی به چهار رکن تقسیم شدند:

اولین رکن، «پشتیبانی عملیاتی» شامل اقدامات اضطراری و ویژه بود که کمک نیروهای ماهر و منابع (برای مثال انبارها، هواپیماها و وسایل نقلیه) در آن پیش‌بینی شده بود. این توافق‌نامه، واکنش اضطراری اقدامات خاص تی‌ان‌تی و رویه‌ها و نقش‌های خاص WFP و تی‌ان‌تی را با جزئیات شرح داده بود. یکی از جنبه‌های مهم این توافق‌نامه، واکنش تی‌ان‌تی ظرف ۴۸ ساعت بود و کارکنان را به تلاش لجستیکی هماهنگ با WFP ترغیب می‌کرد.

رکن دوم مربوط به «انتقال دانش» بود. از تخصص تی‌ان‌تی برای پشتیبانی و آموزش کارکنان WFP در زمینه‌هایی مانند بهینه‌سازی حمل‌ونقل، مدیریت ناوگان حمل‌ونقل هوایی و پشتیبانی گمرکی استفاده شد. این دو رکن، تعامل نزدیکی را میان افراد هر دو سازمان فراهم آورد و به نزدیکی تفاوت‌های فرهنگی و ایجاد درک بهتر از چالش‌های هر دو سازمان کمک کرد.

رکن سوم درباره «حمل‌ونقل کالاها» بود که براساس آن تی‌ان‌تی و WFP برای ایجاد برنامه‌های توسعه پایدار همکاری کردند.

رکن چهارم درباره «اطلاع رسانی و جمع‌آوری کمک‌های مالی» بود. یکی از اهداف استراتژیک در برنامه حرکت جهانی، مشارکت کارکنان بود. این مشارکت با بررسی سالانه میزان رضایت کارکنان (که شامل سؤالات خاص درباره حرکت جهانی است) پایش می‌شد. بیش از ۷۰ درصد کارمندان اظهار داشتند که برنامه را اقدامی مهم در نظر می‌گیرند. این نتایج دلگرم کننده، با اقدامات خودجوش برای جمع آوری کمک‌های مالی پشتیبانی شد که کارکنان تی‌ان‌تی آن را آغاز کردند و بیش از ۹ میلیون یورو جمع آوری شد.

با وجود هم‌افزایی مثبت، هر دو سازمان خطرات مربوط به شراکت را شناسایی کردند. برای هدایت همکاری در مسیر مناسب، ساختار اداره شراکت به گونه‌ای ایجاد شد که بین مدیریت در سطح استراتژیک و مدیریت در سطح تاکتیکی تمایز قائل شود. در سطح استراتژیک، مدیر عامل شرکت تی‌ان‌تی و رئیس برنامه جهانی غذا به طور منظم ملاقات‌هایی داشتند؛ برای مثال در مجمع جهانی اقتصاد، به بحث درباره جهت گیری کلی همکاری پرداختند. اما سطح تاکتیکی بیشتر در برگیرنده مدیریت فعالیت‌های روزانه بود و اغلب از طریق اقدامات ویژه سازماندهی می‌شد. مدیریت و ارزیابی عملکرد نیز در این سطح سازماندهی می‌شد.

مهمترین مسئله رایج در شراکت

یکی از چالش‌های مهم، غلبه بر تفاوت‌های فرهنگی و سازمانی موجود میان تی‌ان‌تی و WFP بود؛ برای مثال آن‌ها اهدافی متفاوت داشتند: ایجاد سود و امدادرسانی غیر انتفاعی، سازماندهی WFP برای واکنش سریع به بحران‌ها بوده است. همچنین با توجه به وابستگی WFP به بودجه سالانه کشورهای عضو سازمان ملل متحد، وضعیت مالی آن قطعیت کمی داشته است. در مقابل، تی‌ان‌تی شرکتی چندملیتی و پذیرفته شده در بازار بورس بود. برنامه‌ریزی استراتژیک تی‌ان‌تی گسترده بوده و این شرکت قصد دستیابی به تعالی عملیاتی را داشت؛ به این معنی که شرکت به جای رسیدن به قله‌ها، تلاش در ایجاد جریان‌های پایدار را دنبال می‌کرد.

برای غلبه بر این موانع فرهنگی و سازمانی، تعیین تکالیف ویژه بین سازمانی تأثیری مهم داشتند. کارکنان هر دو سازمان ملزم بودند با هم کار کنند و با یکدیگر در ارتباط باشند. این مسئله به ایجاد درک و احترام متقابل و همچنین بهبود روابط کاری سازمان‌ها منجر شد.WFP دریافت که مشارکت تی‌ان‌تی برای ارتقای سریع شهرت خود نبوده است و در عین حال، تی‌ان‌تی دریافت که WFP سابقه قوی در واکنش اضطراری در یک محیط پیچیده داشته است. این موضوع به توسعه و تعمیق بیشتر همکاری منجر شد.

اهداف اصلی تجاری تی‌ان‌تی، بهبود رضایت کارکنان و توسعه مدیریت بوده است. این اهداف نیازمند کارزارهای بازاریابی گسترده نبود. کارزارهای بازاریابی گسترده می‌توانست این احساس را برای WFP ایجاد کند که تی‌ان‌تی برای کسب شهرت WFP، در اتحاد شرکت کرده است. تی‌ان‌تی کمک‌های مالی خود به این برنامه را حتی در زمان رکود اقتصادی قطع نکرد. این مسئله نشانه‌ای مثبت درنظر گرفته شد و اثبات کرد که مقاصد تی‌ان‌تی براساس اصول اخلاقی است.

منبع: همیار مشاور نویان

پدیدآورنده: دکتر رحمن عابدین‌زاده نیاسر

اشتراک گذاری این مطلب در شبکه های اجتماعی :

:.:نظرات کاربران:.:

کد امنیتی