پنج شنبه 22 خرداد 1399
مزایا و معایب رهبری دموکراتیک

مزایا و معایب رهبری دموکراتیک

این سبک باعث می‌شود کارمندان بتوانند ارتباط بیشتری با کار خود برقرار کنند و ایده‌های خود را به صورت آزادانه مطرح کنند. در این روش رهبری، تاکید بر ارزش‌های اخلاقی زیاد است و این موضوع موجب اعتماد و احترام در کل تیم می‌شود. در این سبک رهبری به دلیل مشارکت کارکنان در تصمیم‌گیری، برای گرفتن یک تصمیم به زمان زیادی نیاز است و این موضوع موجب می‌شود نتوان از آن در مواقع بحرانی استفاده کرد و به دلیل زمان‌بر بودن تصمیم‌گیری، ممکن است کارمندان به تعلل در کار تشویق شوند.

همان‌طور که مشاهده کرده‌اید، شرکت مشاوره مدیریت نویان تیم توضیحات جامعی را در ارتباط با سبک‌های رهبری هدایت‌گر، رویایی، خدمت‌گزار، اقتدارگرایانه، آزادی‌خواه و دموکراتیک ارائه داد. در این مقاله ما می‌خواهیم شما را با سبک رهبری دموکراتیک بیشتر آشنا کنیم.

سبک رهبری دموکراتیک، سبکی است که شامل رهبری مشارکتی و به اشتراک‌گذاری وظایف مختلف میان اعضا یک تیم است. این سبک رهبری بیشتر در محیط کار مشاهده می‌شود، اما والدین نیز می‌توانند از این سبک در رفتار با فرزندان استفاده کنند و همچنین مربیانی که قصد دارند اعضای تیم را بیشتر درگیر کنند و معلمان نیز می‌توانند از این سبک در کلاس‌های درس مختلف استفاده کنند. هدف استفاده از این سبک، تشویق اعضای تیم به مشارکت در تصمیم‌هایی است که باید اتخاذ شود.

مزیت‌های رهبری دموکراتیک:

  1. باعث ارتباط بیشتر میان کارمند و کار می‌شود: هنگامی که کارمند احساس کند با تیم و رهبر سازمان ارتباط دارد، احساس رضایت خواهد کرد و تمایل بیشتری به همکاری خواهد داشت. با ایجاد مشارکت بیشتر از طریق سبک دموکراتیک، می‌توان به پیشرفت ۲۵ درصدی دست یافت. زمانی که تمام اعضای تیم در ارتباط با شیوه‌ کاری که در حال انجام دادن هستند، نظر بدهند، باعث می‌شود کم کاری‌های داخل سازمان ۲۸ درصد کاهش یابد و تولید ۲۰ درصد افزایش یابد. انجام این سبک باعث افزایش تعهد کارمندان نسبت به سازمان می‌شود و گزارش‌ها نشان داده است هنگامی که کارمندان احساس تعهد بیشتری به سازمان داشته باشند، به احتمال ۲۷ درصد کار را با رضایت بیشتری انجام می‌دهند
  2. باعث بیان آزاد ایده‌ها می‌شود: رهبران دموکرات به مشارکت تیم خود در روند حل مسئله اهمیت می دهند. کارمندان می‌خواهند احساس کنند که دانش و تجربه آن‌ها مفید بوده و برای کسب درآمد نتیجه بخش بوده است. رهبران در این سبک، کارمندان را ترغیب می‌کنند تا در مورد مسائل ممکن، تصمیم‌گیری‌های آگاهانه و مفید انجام دهند. به این دلیل که ایده‌ها و تصمیمات مختلف توسط کارمندان در این سبک ارائه می‌شوند، هر تصمیمی که اتخاذ شود، برای کارمندان کاربردی‌تر خواهد بود.

  1. موجب افزایش اعتماد و احترام، در کل تیم می‌شود: کارمندان باید در محیط احساس کنند، به راحتی می‌توانند ایده‌های خود را با سرپرست خود در میان بگذارند. در سبک رهبری دموکراتیک، کارمندان به این باور می‌رسند که ایده‌های آن‌ها مورد توجه قرار می‌گیرند حتی اگر ایده ارائه شده بخشی از راه حل نباشد. تنها راه ایجاد این محیط در سازمان، ایجاد روابط پایدار است. نگرش‌های رهبران دموکراتیک باید فراتر از بهره‌وری و عملکرد باشد تا بتوانند روابطی را ایجاد کنند که از جنبه‌های شخصی و حرفه‌ای مفید باشد. این ویژگی(برقراری ارتباط) است که این سبک را از سبک‌های اقتدارگرا و معامله‌گر جدا می‌کند. رهبر دموکراتیک به دنبال این نکته است که علاوه بر موفقیت در پروژه، کارمندان نیز به موفقیت دست پیدا کنند.
  2. رهبران دموکراتیک تاکید بیشتری بر ارزش‌ها و اخلاق دارند: سیستم اعتقادی رهبران دموکراتیک، پایه و اساس هویت تصمیم گیری‌های کل تیم خواهد بود. کارکنان در این سبک رهبری باید اعتقاد داشته باشند، هر فرد در تیم حق دارد ایده‌های خود را مطرح کند و شنیده شود. رهبران باید تعامل همه افراد با یکدیگر را تسهیل کنند، حتی افرادی که تمایل ندارند تعاملی داشته باشند، زیرا این موضوع باعث منافع بیشتر گروه می‌شود. به همین دلیل است که تقریبا در بیشتر تیم‌های رهبری اجرایی در شرکت‌ها، این سبک رهبری را مشاهده می‌کنیم. با مشاوره‌های بیشتر، تصمیم‌گیری‌ها اخلاقی‌تر و با نظم بیشتر صورت خواهند گرفت.

  1. رهبرانی که از این سبک استفاده می‌کنند، شایسته‌تر به نظر می‌رسند: زمانی که شما رهبر هستید، اگر ایده‌های شما به صورت مداوم مورد قبول واقع نشود، ماندن در مقام رهبری به یک چالش برای شما تبدیل خواهد شد.

تلاش برای اینکه بتوانیم همه چیز را در یک مسیر مستقیم هدایت کنیم، یک چالش بزرگ است. رهبر باید دارای شایستگی‌های زیادی باشد تا بتواند نظرات، تجربه‌ها و توصیه‌های مفیدی را در نقش‌های مدیراجرایی، مدیر یا رهبر ارائه دهد و آن‌ها مفید باشند. رهبران در این سبک باید دارای یک هوش طبیعی باشند تا بدانند چه رویکردی را در مقابل ایده‌های اعضای تیم اتخاذ کنند و چگونه از آن ایده‌ها استفاده کنند. رهبر سازمان باید یک گفت‌وگوی آزاد و متعادل ایجاد کند و باید توانایی داشته باشد موضوعات مختلف درون گفت‌وگو را به درستی هدایت کند. اگر رهبر مسئولیت هدایت گفت‌وگو را بر عهده نداشته باشد، ممکن است گروهی تمرکز خود را از دست بدهند و در مورد موضوعاتی صحبت کنند که ارتباطی با مشکل جاری سازمان ندارد و در نهایت هیچ راه‌حلی را ارائه ندهد.

معایب رهبری دموکراتیک:

  1. سبک رهبری دموکراتیک برای تصمیم‌گیری به زمان زیادی نیاز دارد: رهبران دموکرات می‌توانند با دریافت ایدهها، نظرات و توصیه‌های هریک از اعضای تیم سطح روحیه آن‌ها را به سرعت افزایش دهند. تنها مشکلی که در این رویکرد وجود دارد این است که زمان قابل توجهی را برای تکمیل یک فرایند می‌گیرد. به این دلیل که تعداد زیادی گزارش‌های مستقیم در فرایند تصمیم‌گیری دخیل هستند و برای دستیابی به انتخاب صحیح، به منابع بیشتری نیاز است. اگر این فرایند ناکارامد باشد، تولید را به تاخیر می‌اندازد و سرعت جریان کار را کاهش می‌دهد. این نقطه ضعف باعث می‌شود کارمندان احساس ناامیدی کنند و تصور کنند به رهبری نیاز دارند که بتواند تصمیمات را به سرعت اتخاذ کند.
  2. این سبک رهبری در شرایط بحرانی کارایی ندارد: سبک رهبری دموکراتیک هنگامی دارای کارایی بالا است که فرصت کافی برای تهیه یک بانک اطلاعاتی از گزارش‌های مستقیم کارمندان وجود داشته باشد. هنگامی که سازمان با یک شرایط اضطراری روبرو شود، زمان کافی برای دریافت بازخورد از هر کارمند وجود ندارد، زیرا باعث تاخیر در اجرا راهکار مورد نظر می‌شود. حتی رهبرانی که وظیفه دارند تصمیماتی فوری را برای شرایط موجود انخاذ کنند، ممکن است احساس ناراحتی کنند، زیرا آن‌ها عادت دارند از همکاری تیم‌ها و مدیران استفاده کنند.

  1. این سبک به تخصص‌های تیمی متکی است تا مفید باشد: بیشتر مدیران اجرایی می‌توانند به جایگاه رهبری برسند زیرا توانایی گرفتن تصمیمات نهایی را در صورت نیاز دارند. تجربیات مدیران در صنعتی که کار می‌کنند، به آن‌ها کمک می‌کند گزارش‌های مستقیم خود را در جهت صحیح برای هر پروژه هدایت کنند. هنگامی که سرپرستان تصمیم می‌گیرند که سبک رهبری دموکراتیک را اجرا کنند، یک وابستگی مستقیم به تجربه هر یک از اعضا تیم وجود دارد. زمانی که تاکید رهبر بر شنیدن ایده هر کارمند است، هیچ تضمینی وجود ندارد که کارمندان دارای تجربه لازم، برای ارائه بازخورد معنادار داشته باشند
  2. تاکید بر سبک رهبری نسبت به سایر کارها اولویت پیدا می‌کند: سبک رهبری دموکراتیک گاهی ممکن است باعث شود تا رهبران تصمیم بگیرند نظرات بیشتری را برای تصمیم گیری جمع آوری کنند، حتی اگر آن‌ها قبل از آن تصمیم به حرکت در یک مسیر خاص گرفته باشند. هنگامی که تاکید فعالیت رهبران بر این نکته باشد که صداهای زیادی را بشنوند به جای اینکه به نظرات و توصیه‌ها گوش دهند، دیگر این روند سودمند نخواهد بود. این نقطه ضعف می‌تواند رهبران را به سوی انتخاب‌های آگاهانه و نامناسب سوق دهد و این انتخاب‌ها هیچ مشکلی را حل نخواهند کرد، زیرا آن‌ها با اعتماد به نفس نادرست خود، توانایی انتخاب‌های صحیح را از دست داده‌اند.

  1. این سبک رهبری گاهی کارمندان را به تعلل در کار تشویق می‌کند: هنگامی که موقعیتی به وجود می‌آید که رهبر باید تصمیم‌گیری کند، اگر اتکا زیادی به اعضای تیم داشته باشد، می‌تواند منجر به تعلل شود. مواقعی وجود دارند که یک انتخاب باید سریع اتخاذ شود، اما تمایل برای جلوگیری از تعارض و تقابل، ممکن است موجب نتیجه متفاوتی شود. حتی مواقعی که لازم نیست تصمیمات فوری اتخاذ شود، رهبران دموکراتیک ممکن است تصمیم بگیرند صبرکنند تا ببیند ایده بهتری نسبت به ایده‌های در حال حاضر دریافت می‌کنند یا خیر؟

منبع: مجله نویان‌تیم

پدیدآورنده: محمدحسین گرام

اشتراک گذاری این مطلب در شبکه های اجتماعی :

:.:نظرات کاربران:.:

کد امنیتی